16

Niedziela to jedyny dzień, kiedy mam wolne. Praca zaabsorbowała mnie do tego stopnia, że już nawet nie mam czasu na głębsze przemyślenia. Bywam zmęczony i wyczerpany, a w pracy idzie mi czasem dobrze, a czasem nie. Zawsze, kiedy zbliża się ten wolny dzień, obmyślam plan, by przygotować się lepiej do swoich obowiązków. Może zaraz to zrobię. Mimo że nie jest to świetna praca, to w pewnym sensie podoba mi się - choćby ze względu na to, że sam ją wybrałem. Jest to sprawa, do której musiałem dojrzeć i samodzielnie podjąć decyzję bez ingerencji innych czynników. Czuję się tam w miarę dobrze. W drugim dniu pracy, a był chyba wtedy dziesiąty sierpnia, usłyszałem z ust mojej nowej koleżanki, że jestem przystojny, mam nietypową urodę i nadaję się na modela! Ach, po tych słowach jest mi dobrze do tej pory.
Założyłem konto i z utęsknieniem czekam na kartę, którą ma mi przesłać bank. Wyczekuję też wypłaty, lecz nie fanatycznie. Owszem, finanse są ważne, ale jeszcze nie wiem, na co je wydam. Planowałem, że pieniądze przeznaczę na lekcje rysunku, tylko nie jestem pewien, jak się wszystko potoczy, i czy w ogóle jest sens.

Szkoda, że moja przyszłość stoi pod dużym znakiem zapytania. Ale tak jak wspomniałem, nie zastanawiam się nad tym całe dnie. Skupiam się na tym, co robię w tygodniu przez osiem godzin. Czasem sześć.